peedubbelee

GEDICHTEN Pagina afdrukken







Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MENS
 

VROUW

Twijfelend schoof ik het geheel verduisterende gordijn op een kiertje . Eén blik door het raam was voldoende om me nog somberder te stemmen. Het opstaan al stond me tegen. Al de moed in me pakte zich zonder merkbaar resultaat samen. Het gordijn wat verder openend zag ik een aantal grijze meeuwen die schijnbaar zonder reden en durf het grijze luchtruim verkende , rondjes makend boven het in ochtendmist gehulde appartementencomplex dat verder geen zichtbaar teken van leven gaf. Het keffen van een kleine hond en het geluid van een rammelende fiets wiens berijder zijn blik op oneindig leek trok een moment mijn aandacht. Verward en zonder enig moment bewust van het leven rondom me liep ik de slaapkamer .Uit pure gewoonte liep ik via het medicijnkastje, het toilet en de badkamer naar de klerenkast , pakte een broek en overhemd en hing die over de dressboy in de nog donkere slaapkamer. Het verlangen om terug te kruipen, me te verbergen, me terug onder de dekens een beschermde plaatst te verwerven was te sterk. De enige die dat teneinde verhinderde was mijn vrouw die me soms beter lijkt te kennen als dat ik dat doe. Niet zachtzinnig maar liefdevol bewerkte ze me als het ware door een duik in haar bemoedigend vocabulaire te nemen en slaagde ze er in me uit mezelf te doen herrijzen . De wereld is mooi als je gezegend bent met een vrouw die je kent en van je houdt

pee(c)2007



Ik las , en herlas je woorden. Maar ‘begrip’  is niet het gevoel wat ik kreeg na het lezen.Ik las je woorden en een vreemd gevoel van onbegrip en realiteit,…van leegte -die de volheid soms vertegenwoordigt -overviel me …en laat me niet los. Het verstaan van de woorden , ze op een rij van orde zetten is ook nu nóg een opgave die mij bezighoud. Woorden die iets teweeg brengen boeien me en ontplooien je . Om geboeid te blijven lees en lees en lees ik de woorden nog eens. Nog eens. Nóg eens?Soms is de geest langzamer dan het begrip ze te vatten in eenvoud.Zeg me waar ik moet zoeken. Zeg me hoe ik moet begrijpen. Zeg me hoe je zoekt onder de gevondenen .

(c)pee2006
printversie


 

Ik las , en herlas je woorden. Maar ‘begrip’  is niet het gevoel wat ik kreeg na het lezen.Ik las je woorden en een vreemd gevoel van onbegrip en realiteit,…van leegte -die de volheid soms vertegenwoordigt -overviel me …en laat me niet los. Het verstaan van de woorden , ze op een rij van orde zetten is ook nu nóg een opgave die mij bezighoud. Woorden die iets teweeg brengen boeien me en ontplooien je . Om geboeid te blijven lees en lees en lees ik de woorden nog eens. Nog eens. Nóg eens?Soms is de geest langzamer dan het begrip ze te vatten in eenvoud.Zeg me waar ik moet zoeken. Zeg me hoe ik moet begrijpen. Zeg me hoe je zoekt onder de gevondenen .


Jouw lijf , strak en heet
Je borsten , hard van verlangen
In het halfduister is je lichaam als een prooi
Hongerig verlangen maakt me als een roofdier in de nacht
Niets en niemand neemt ons deze nacht af
Volmaakt
Eén vlees
Onze tongen verstrengeld tot zinderend genot
Het klamme zweet bevestigt onze liefde


Ga niet weg

WACHT TOT DE OCHTEND KOMT......


© pee2005

handen.......

Twee sterke handen die jouw wiegje maakte
....tedere leggen je er in..

Twee vuistjes stevig dicht geknepen ,.. dan weer los op zoek naar vrijheid...

Welkom ben je .
Warmte brengend.

....nog huilend van geboortepijn...
Nieuwe mens.

Twee sterke vaderhanden zullen je kracht meegeven..
Liefde ook....en hoop.

en er is ..... Nog

twee lieve moederhanden

zullen je beschermen , richting geven.
Aansporen.

Welkom nieuw mensenkind

(c) pee 2004/2007

Het zijn de kleine dingen die het doen die het doen….

Zie het GROOT !

hier

 

BOEK je

 

Soms
zit
ik
in
een
hoek
en lees een heel goed boek

Als ik in het midden van mijn kamer zit
dan doe ik het boek maar dicht

Het blijft een prachtig boek
maar
ik
heb
te
weinig
licht

----------------------------------
(c)pee2003

 
   

Maretak van Augustinus

Tante regen en oom sneeuw

Laat me vliegen als een meeuw

Broeder zon en zuster wind Laat me blij zijn als een kind

Daar waar ik de warmte vind

Moeder aarde laat ook gij
Alle mensen worden blij
Weg met oorlog ,weg met haat
Daar is niemand mee gebaat

Het is echt nog niet te laat........


Ik heb het gisteren nog gedacht
Vrede
komt niet onverwacht
Eerst het smelten , dán de ploeg
Dat wordt werken , een gezwoeg

Kom op ! er zijn mensen vóór.

GENOEG !


© PEE2005

 

Meer gedichten van Pee HIER

ZEE


WONDERLIJK , NOG STEEDS
ZONDER OPHOUDEN EN VLIJT
BRENG JE ZOUT AAN EN WATER

JE HORIZON IS WERELDS WIJD EN
VOL VAN TWIJFEL VOOR HEN DIE JE VREZEN

LEVEN EN DOOD ZIJN JOU TROUW VANUIT DE KIEM
TOT HET ABSOLUTE
DE EENVOUD VAN JE KRACHT

NIETS IS VREEMD EN WEKT ARGWAAN
TOT OP DAT MOMENT WAAROP JE WACHT
EN TOESTAAT JE TE VERGEVEN

VIS EN MEEUW EN AL WAT LEEFT
BESHERM JE EN GEEF

ONEINDIG EN TOCH VERTROUWT
GEVOED OOK DOOR LIEFDE EN
WAAKZAAM TOEZIEN

OMRINGT OOK DOOR MACHTIGE DUINEN
DIJKEN EN MENSENVLIJT
MAAR SLUW DOOR JE OMVANG
ONMETELIJKE KRACHT EN GRATIE

DOOR NIETS VERSTOORT
BEGIN ZONDER EINDE
DOOR EB EN VLOED GEVOED EN GELATEN


ZEE   (pee2001/2007)

 

Vier mei.

Donkere wolken.
Indringend klokkengelui(d) op de Waaldorpervlakte .
Op De Dam tijdens de stilte een bitterhuilende vrouw .
Haar kreten maken de stilte nóg aangrijpender .
Kransen met witte bloemen ; zelfs hier en daar een rode roos als teken van hóóp.
Mensen .
Stil van verdriet of stil omdat het moet
Emotie.
Herdenken en terug zien.
Soms zelfs 'in wrok '
Telkens weer zeggen: Nie wieder! ( en het ook ménen)


Vijf mei.


De gulle glimlach van Trix.
Telkens weer.
Muziek.
Soms zelfs hele mooie muziek.
En dan die strakke maar zelfverzekerde gezichten in Wageningen.
Je kon het er van áf lezen :
"Wij hebben jullie bevrijdt ! " en "Dat zul je wéten ook ! "
Emotie.
Herdenken en terug zien.
Soms zelfs 'in wrok '
Telkens weer zeggen : Nie wieder ! ( en het ook ménen)


Zes mei.

Sommigen denken terug.
In wrok misschien of afschuw.
Anderen halen hun schouders op of zetten juist nú de schouders er onder.
Zeggen : .......wat gebeurde er ook weer op zés mei ?

De mééste mensen denken niet

(c) pee2002/2007

Herfst_2



Top

 

   

 

En het werd avond en morgen .

 

De laatste reptielen zoeken tevergeefs een schuilplaats

Angstkreten zijn verstomd of voor niemand hoorbaar

Stinkende vuurwolken verduisteren de zon die haar stralen niet meer kent

Rottende kadavers van dappere soldaten drijven in lugubere eindeloze rijen op het kokende water van de diepzee dat de laatste heuvels van de aarde overspoelt

Het gras zal nooit meer groener zijn aan de andere kant

Het allerlaatste kruit is verschoten

De daders sterven, hun slachtoffers volgend

De tol is betaald ,de mens heeft gefaald

En God ?

God zag dat het goed was

© pee2007

 

 

 

                       

Veel woorden doen we wat. Ze dringen tot je door als een kogel door het spek. Een confrontatie gelijk ik ervaar met jouw woorden is een ervaring die ik nog niet kende. Hetgeen je schrijft , zegt , bijna smekend voordraagt als een opgekropte bekentenis openbaart , uitschreeuwt en daarom ook wil délen met anderen . Deze woorden die nu , bij mij als een boemerang terugkomen ,de zélfde associaties  oproept. Ik zélf in de grote woestijn van onbegrip zou willen uitschreeuwen, deze woorden door jou geschreven hadden zo goed als zeker ook mijn woorden kunnen zijn…..

 
AAN LUC (c)pee2007
Top
 

 

een nieuw lied

Zomer.

Als een vredig gebaar maakte de traan een kleine rimpeling in het stille water.

Windstil was het.

De stralen van de warme zon verwarmde mijn huid

Onbewust bijna .

Mijn ogen zochten de horizon af op zoek naar hoop denk ik.

Bijna als vanzelf keek ik naar de blauwe hemel.

Ik nam een zacht geluid waar .

Het geluid kwam denk ik niet eens écht bij me binnen .

In de verte zag ik een zilveren stip die zich bijna tergend langzaam voortbewoog.

Aan de overkant een aanlegpaal .Nutteloos eigenlijk

Hier , op deze plaats legde geen schepen aan.

 Niemand zou hier van boord gaan.

Hier was alleen het niets. Het nietszeggende ook.

Op deze plaats gebeurde niets , de wereld ,het praten ,de kou.

Zelfs de warmte was hier onecht.

Hier hield alles op. Een soort vreemde realiteit van de leegte .

Op die plek wil ik zijn , weer terug komen .

Hier wil ik zijn , rust vinden .De werkelijkheid vergeten.

De pijn laten verdwijnen ,een nieuw lied zingen.


© pee2006

 

 


T A C H T I G

EEN VARKEN VAN ANDERHALF
KREEG OP EEN DAG, ' T WAS 'S -AVONDS KWART VOOR ACHT,
EEN WERKELIJK SOORT VAN  DÉ -JA -VU,
WIE HAD DAT OOIT VERWACHT

HET DACHT VAN HE?
WAT GEK NU WEER
VAN VIJF MAAL ACHT EN DAT TWEE KEER
EN DAN WEER ' DUBBEL VEERTIG '
PLUS TIEN , MIN VIJF MAAL MEER.

WAT ZOU DAT NU ALWEER ZIJN
ZO DACHT DAT TAMME ZWIJN.

NA TIEN MAAL WROETEN ,TWEE UUR LANG
-HET WAS NIET BANG-
NA ZESENVIJFTIG MAAL EN MEER,
TOEN WIST HET SPEK HET PLOTS ALWEER.

.......IK WIST HET WEL ZO ZEI DE BEER( NOG IN LEVEN NU)

HET IS MIJN EIGENSTE IQ.

 

(c)pee 2002


misgelopen

Het altijd strijden moegestreden,
De overwinning niet behaald.
De hoofdprijs ben ik misgelopen,
Het lijden duur betaald.

Niets houdt me nu nog tegen,
Geen woorden meer , geen groot gebaar.
Het grijze duurt nu nog maar even,
Leven deed ik nog voor haar.

Ik heb de wereld mogen proeven,
Alles heb ik wel gezien.
Het mocht niet baten allemaal,
Ik deed te veel mijn best misschien.

Twijfelen deed ik om te kiezen,
Oordeel zelf , doe het mild.
Soms is sterven ook weer leven,
Ik heb het zelf zo gewild.

©(korteverhalen / gedichten)pee2006

Top


kansen

Mijn laatste anker uitgegooid
Vergooid ook
Geen ander dan jij
Weet
Dat ik mijn best deed
Geen weg terug
Geen nieuwe ronde
Nieuwe kansen zijn er niet

Dat was het dan

Geen omzien, geen spijt
Geen tranen
Geen vragen meer van waarom
Antwoorden heb ik niet

Alles wat ik nam
Het leven
geef ik je terug

Ga nu maar

© pee2005/2006

 

                                                                                                              

           

 Annie

Ze is mooi op zichzelf
heeft een prachtige blik
heeft voor mij eens gekozen
heb ik dat dan verdiend....waarom ik...

Ze is zorgzaam en werkzaam
ze is dit en ook dat.
Ik ? ik kan haar niet missen
Dat is me toch wat.....

Ze is cresendo en forte
ze houdt alleen maar van mij.
Ze is onbeperkt houdbaar
..dat maakt me zo blij

Zij is jing en ook jang ja
ze is alles of niets.
De boodschappen halen
..doet ze op de fiets

Ze zit me achter mijn broek
dat ik weer eens een karweitje moet doen.
Zo kan het gebeuren dat
ik het kastje weer boen.

Ze kust en ze rust.
Ze leeft en ze geeft.
Ze is is voor mij het beste...
wat ooit heeft geleefd.

Ze maakt 's morgens mijn brood
om naar het werk te gaan.
Ze gaat er daarna....
thuis tegenaan.....

Ze is gewoon zoals ze is
ze is mijn alles ze is mijn vrouw

Als ik het nog eens over zou doen....
denk ik dat ik weer met d'r trouw!


(C)2003 pee

Hier

Hier vond ik je terug.
Op het verlaten strand.
De storm stijf op de zee.
Bijna geen vergezicht.
Grijs en nat.
Uitgeput door de wilde zee.
Hier vond ik je terug.
Van de zee af het wilde duingras.
 En verderop de rode daken van het dorp.
De vuurtoren als een luguber detail in de zwarte lucht .
 Hier vond ik je terug.
Je zwarte haren vechten met de wind.
Kil en onbewogen eerst.
 Vol passie en ongeduld dan.
Diepe liefde.
Geen verleden.
Een nieuwe toekomst.
Warm.
Eén vlees.
Kracht.


© pee2005/2006

 

gaandeweg                  

Gaandeweg de horizon nadert

 zie ik je silhouet verbleken   

Eens was jij een baken
Zonder jou was er geen leven
Licht en liefde veranderde in stilte

Geen teken , geen lach

Niets bleef over

Alleen hoop is wat me rest

Waar ben je

Waar vind ik je terug

Wie bemin je nu………

(c)pee2007

 


ANKE

JOUW ZOETE LICHAAM IS ZACHT ALS FLUWEEL
GELOUTERT DOOR ZWOELE GEUREN
GESPONNEN DOOR DE NATUUR- GEWONNEN VOOR JOU
EEN SYMFONIE ZO GODDELIJK EN ZUIVER
EEN OVERGAVE VAN LIEFDE

EEN DEMENSIE MEER DAN ENKEL BEREIKBAAR

(c)pee1984
-----------------------

WAAROM?

Je mooie lichaam beweegt bekoorlijk in de schaduw van het warme vuur.
Durf ik het niet aan te raken?
Het is een vurig verlangen en een haast ontembare begeerte naar jou.
Toch besluit ik om enkel te kijken naar je vormen.
Een bijna niet te weerhouden onmacht overvalt me.
Bijna bedwelmt je geur me.
Mijn hart bonst en stuwt het bloed waar het wil gaan.
De volgende nacht zal het weer zo zijn.
Meer nachten nog.
Wachten
.

WAAROM?

(c) pee1984-----------------------------------------------------------------
FLARDEN.

HIER ZIT IK NU , TOTAAL VERGUIST
WAAR BLIJVEN ZE, DE MOOIE WOORDEN DIE HOOGSTAANDE MORAAL STOMDRONKEN EN GEIL PROBEER IK TE LEZEN WAT JE ME TER AFSCHEID SCHREEF NIETS HERINNERT NOG AAN ONZE OPRECHTE LIEFDE JIJ GAF ME EEN LAATSTE STOOT ZODAT IK IN DE AFGROND STORTTE EENS ZO ZUIVER EN PUUR
ZOVEEL ANGST VOELDE IK NOG NIET
ER IS GEEN WEG TERUG
OF HEB JIJ EEN LAATSTE WOORD?
VERGEEF ME WAT IK DEED
JOU VERGEVEN DEED IK AL.

(c)pee1984/2007

 

 

TELKENS

Telkens ik je zie
vloeit er een traan
van
onmacht

Regels en obstakels
hindernissen
waarden
normen

Te veel angst
en
liefde
voor het heden

te veel tegens zoveel voors

te veel maren voor onze levende liefde

Het andere zal surrogaat blijven

Onvrede

(c)pee2002 /2007
-------------------------------------------------------

PASTORALE


De lentezon streelt de jonge levensvreugde
in violette kleuren.

Verwarmt en zacht is mijn hart,verblijdt door een zwoele bries die rustig wegebt, de horizon tegemoet.

De kalmte in mijn woorden is als goud voor jouw gedachten
gefilterd door jouw zoete geur.

De pastorale van het leven
Voelbaar
gegeven.
De zon tegemoet

heen en terug

Langs maan en venus,heel de weg als mens.

Bereikbaar
voor
liefde

(c)pee2002/2007
---------------------------------------------------------------------------------------------

TEKEN

Als een teken aan de hemel, zoals de vijgenboom het teken is voor het eerste einde

De tweede dood valt niet meer te verwachten.

---------------------------------

(c)pee2002 /2007

 

 

VANDAAG

Vandaag was de dag dat je niet bij me was
Niets bleef meer over van wat jij was
Een handvol aarde was het laatste wat ik je geven kon
Meer zand is er als de grafdelvers hun werk doen
Jij......
Broodwinning

Je geest was al uitgedoofd

Niets is over

Over?

IK ZIE JE ZO........

(c) pee2002 /2007-----------------------------------------------





ANKE 2

Jouw zoete naakte lichaam
gezien vanaf zo dicht bij jou

Het verre licht

Ik streel je borsten
je warme lijf

Jouw zoete geur

Zoveel geluk

Ik streel

Mijn handen maken je gek

Mijn geluk is jouw geluk

Onze tongen raken verstrengeld in ons klamme zweet

Laat het niet voorbij gaan

De
nacht wordt
dag

(c)pee2002 / 2007
-------------------------------------------------------------------------
HERFST

Een bloem vroeg in de lente
Al gauw verwelkt door hete zonnestralen
Verdort en vergeten.

Ik vergat je te plukken
water te geven
te beminnnen

Ik genoot te lang van je schoonheid
----------------------------------------------------------------------------------------------

 (c)pee 2002 /2007


                  
 Top  
(c)pee2006

BALANS
-------------------------------------------

Mijn hoofd is een dol hol vat
Gedachten niet te volgen
Verward en chaotisch  ,geen doel , geen waarde van de dag
Grijs , zonder echt te leven, geen strohalm meer over voor straks

Boos en laf afwachten beheersen mijn dagen
Leeg en zonder hoop op beter
Trots is een verdwaasde blik in het verleden
De roep naar liefde is verstomd

God is opgelost in loze kreten
Bestond hij ooit voor mij ?

Jaloers op hun blijde lach ben ik
Werktuigen van de duivel spannen samen
Vluchten kan niet , gevangen in haat

De drank is mijn drug
Vergeet en drink
Wie was ik ooit?

Wie ben ik en waar naar toe
Ik wil slapen , ik ben moe
Spande hij samen met mijn kwaad ?

Waar was je toen ik je riep?
Ik zag alleen een groene grijns
Loos alarm misschien

Soms is er licht ,
De genegenheid van mijn geliefde
De weg terug is ver.
Te ver.

 

 

 


Return to sender

De schaduwen van de verweerde graven en kruizen
spelen een luguber spel met de kille herfstwind
door een zwakke zon beschenen

Op deze berg las ik jouw brief
te laat voor ons beiden

Een traan van onmacht valt op het fel witte papier

Een teken......

Niet genoeg voor ommekeer
Jouw geroep om hulp was onvoldoende gefrankeerd

pee2002/2007

Top